จับมือเดินด้วยกันมา 4 ปี แล้วนะคะคนดี^^
สวัสดีค่ะทุ๊กกคนน
ก่อนอื่นต้อง Merry X' Mas HoHoHo~ ทุกคนนะคะ (ได้ข่าวว่าช้า)
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆๆ ใครกำลังทุกข์ก็ขอให้ทุกข์คลาย
ใครกำลังสุข ขอให้สุขยิ่งๆขึ้นไปนะคะ
.
.
.
เรื่องยาวมากค่ะ โบอยากเก็บไว้ ไม่อ่านไม่เป็นไรนะคะ ^^
วันนี้ตามหัวเรื่องนะคะ เป็นวันครบรอบ 4 ปีของโบกับที่รักค่ะ
จริงๆเราตกลงเป็นแฟนกันประมาณ เดือนสิงหานะคะ
แต่วันนี้เป็นวันพิเศษสำหรับเรา 2 คนค่ะ ก็เลยเอาวันนี้เป็นวันครบรอบ^^
โบกับที่รักได้มาจับมือกันทุกวันนี้ เพราะ เกมส์ออนไลน์ค่ะ
อ่านแล้วก็อาจจะตลก เพราะโบเองยังคิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเลยค่ะ
ย้อนกลับไปเมื่อตอนโบอายุ 18
โบเป็นคนที่เล่นเกมอะไรก็ไม่เป็นค่ะ ขนาดเล่นมาริโอ้ โบยังไม่เคยผ่าน
ด่านที่ 2 เลยค่ะ จนกระทั่งทุกวันนี้ ดังนั้น เกมส์จึงเป็นสิ่งที่โบไม่เคยคิด
ว่าจะเข้ามาเลยค่ะ จนวันนึงตอนนั้นแฟนเก่าโบ เค้าเป็นคนที่ชอบเล่นเกมส์มาก
แต่เนื่องจากเค้าก็ติดโบมาก เค้าก็เลยวางแผนให้โบไปเล่นกับเค้าค่ะ
เกมส์ชื่อ Ragnarok Online นะคะ คาดว่าทุกคนคงจะรู้จักเกมส์นี้อยู่แล้ว
ตอนนั้นเป็น Serv. Eng ค่ะ ของไทยยังไม่ได้นำเข้ามา
โบก็เล่นๆ แล้วก็รู้สึกว่ามันสนุกดี มันเล่นได้เรื่อยๆ บวกกับตัวละครเยอะ
แล้วก็ไม่ต้องแข่งกับเวลาค่ะ (โบไม่ชอบเกมส์ที่จับเวลานะคะ พอเวลาใกล้จะหมด มันจะรน เล่นไม่เคยผ่านสักที) จนServ.Thai ก็เข้ามาค่ะ
ตอนนั้นโบกับแฟนเก่าบอกกันว่า เราจะไม่เล่น Serv.Thai แน่นอนค่ะ
เพราะว่าเรากลัว มีเด็กๆมาเล่นเยอะ ทำให้อรรถรสในการเล่นเกมส์เสียไป
หรือที่เค้าเรียกกันว่า กลัวพวกเกรียนนี่แหละค่ะ โบก็ยังเล่น Serv.Eng ต่อ
แต่ก็มีไปสร้างตัวไว้ใน Serv.Thai นะคะ แล้วโบก็มีปัญหารหองระแหง
กับแฟนเก่ามาเรื่อยๆ โบเลยมาเล่นที Serv.Thai คนเดียว เพราะตอนนั้น
การดาวโหลดอะไรง่ายกว่า Serv.Eng แล้วค่ะ
แล้วสุดท้ายโบก็เลิกกับแฟนเก่าค่ะ ตอนนั้นโบทำใจไม่ได้เลย เสียผู้เสียคน
ไปเลยค่ะ เป็นครั้งที่เสียใจ น้ำตาไหลเป็นสายเลือดจริงๆ ตอนนั้นโบเป็นคน
ที่มั่นใจในตัวเองมาก มากกว่าตอนนี้สุดๆ เป็นคนที่คิดว่า ต้องมีแต่คนมารัก
มาเอาใจ เพราะโบถูกเลี้ยงดูมาแบบนั้น ไม่ค่อยมีคนกล้าขัดใจโบนัก
แล้วกับแฟนคนนี้ เค้าแสดงให้โบเห็นและรับรู้มาตลอดว่า เค้ารักโบมากมาย
พอวันนึงที่ไม่ได้เป้นแบบที่เราคิดแล้ว เหมือนโลกมันทลายลงมาเลยค่ะ
แล้วโบก็เริ่มหมกมุ่นกับการเล่นเกมส์มากขึ้นๆ เพราะว่าตอนนั้น เริ่มทานไม่ได้
นอนไม่หลับ ก็เล่นเกมส์ไม่ให้ฟุ้งซ่าน จนโบก็มาพบกับที่รักค่ะ
เกริ่นมาซะยาว กว่าจะเจอที่รักฮ่าๆๆ
แต่การเจอกับที่รักก็ไม่ได้มีอะไรมากค่ะ เพราะว่า โบคิดว่าที่รักเป็น
ผู้หญิงคนนึง เป็นพี่สาวในเกมส์ที่นิสัยดี ตอนนั้นที่รักมีน้องชายคนนึง
มาเล่นด้วยค่ะ โบกลับสนิทกับน้องชายของที่รักมากกว่า
เราก็เล่นเกมส์กันมาเรื่อยๆ ถ้าใครเคยเล่นก็จะรู้ว่า สังคมในเกมส์
เป็นยังไงนะคะ
แล้วเมื่อปี 2547 ตอนนั้น โบอายุ 21 แล้วค่ะ ก็เล่นเกมกันมา 2-3ปีแล้ว
แต่เรายังไม่เคยเจอกันนะคะ แค่คุยกันในเกมส์ โบก็ไม่เคยไปเจอใครเลย
ใจนึงก็กลัวค่ะ อีกใจก็เพราะว่า โบอ้วนขึ้นด้วยค่ะ อับอายตัวเอง ฮ่าๆๆ
ก่อนเล่นเกม โบจะน้ำหนักประมาณ 47-49 นี่หล่ะค่ะ
แต่พอติดเกม ไม่ได้ทำอะไรเลย ขนาดทานก็ยังมาทานหน้าคอม
ทำให้น้ำหนักขึ้นไปที่ 57-58 ได้ แล้วโบเคยส่งรูปสมัยผอมๆไปให้น้องชาย
ที่รักดู โบก็กลัวว่าตัวจริงกับรูปนี่มันคนละไซส์เลย 555 กลัวที่รักจะตกใจ
แต่ปีนั้นเป็นปีที่โบกับที่รักคุยกันมากขึ้น เริ่มสานต่อความสัมพันธ์
จากที่โบเคยเรียกที่รักว่า พี่ลิลลี่ (ที่รักโบชื่อ เชอรี่ค่ะ หวานมั้ยคะ ฮ่าๆ)
ก็สนิทกันจนมาเรียกว่า "แม่" ที่เรียกว่าแม่เพราะมีน้องในเกมส์คนนึง
เค้าเรียกที่รักว่า แม่ค่ะ แล้วโบก็ติดเค้ามา
ใครจะรู้ว่าวันนึงแม่ในเกมส์คนนี้จะมาเป็นที่รักของโบได้
พอเราเริ่มคุยกันมากขึ้น เราก็รู้สึกคลิ๊กกัน แบบรู้สึกดี พูดไม่ถูกค่ะ
ขอข้ามรายละเอียดตอนบอกชอบกันไปนะคะ เขินมากมายเกินกว่า
จะเอามาเล่า ฮ่าๆๆๆๆ
เป็นตอนที่บอกความในใจกันค่ะ
27/07/2004 เวลา 00:41:09 ^^
แล้วเราก็นัดเจอกันครั้งแรก ที่ร้าน Yes! Indeed ค่ะ เป็นเดือนตุลา
วันที่ 9 2547 ใช่มั้ยคะที่รัก (หนูปลาทองอ่ะ) ตอนนั้น โบก็วิ่งๆ เขินๆไปเรื่อย
ฮ่าๆ แล้วเรื่องราว ก็ดำเนินแสนหวานมาจนถึงทุกวันนี้ค่ะ
แต่มีเปลี่ยนนิดหน่อย จากโบที่เคยหวานๆ เดี๋ยวนี้ดุจนที่รักกลัวไปเลยค่ะ
(หนูขอโทษนะคะคนดี) โบเป็นคนที่นิสัยไม่ดีอย่างนึงค่ะ
เป็นนิสัยที่แก้ไม่หายด้วยคือ ไม่ค่อยเก็บอารมณ์กับคนที่โบรักและรักโบ
โบจะว๊ากๆๆ ไปเรื่อย แต่กับคนอื่น โบไม่เคยเลยค่ะ จะเกรงใจมากๆ
ไม่รู้ทำไม แล้วยิ่งตอนที่เครียดๆ ที่รักก็จะคอยรองรับอารมณ์โบตลอด
แต่ที่รักของโบ ก็ไม่เคยด่าโบแม้สักแอะเดียวเลยค่ะ ไม่ขึ้นเสียง
ไม่เถียง แต่จะมีนิ่งๆค่ะ นิ่งลูกเดียว แล้วก็งอน เสียใจ น้อยใจ
*** ถึงที่รักนะคะ หนูขอขอบคุณที่รักมากๆนะคะ 4 ปีมานี้ ถ้าหนู
ไม่มีที่รัก หนูก็คงไม่ได้อยู่มาจนถึงทุกวันนี้ หนูมีความสุขมากนะคะ
ขอบคุณที่รักหนู เป็นคนดีของหนู แล้วก็ไม่เคยโกรธหนู(หรือว่าเคย)
แล้วหนูก็อยากจะขอโทษกับทุกๆสิ่งที่หนูเคยล่วงเกินที่รัก ไม่ว่าจะเป็นคำพูด
กริยา ท่าทาง หนูมั่นใจว่า มันคงจะมีอีก หนูรับปากไม่ได้ค่ะว่า
หนูจะเป็นเด็กดี ไม่โกรธ ไม่ว่า ไม่หงุดหงิด ไม่ดุใส่ที่รัก T^T
ที่หนูเคยพูดว่าจะพยายาม หนูก็พยายามแล้ว แต่มันคงเป็นสิ่งที่หนู
ไม่สามารถแก้ไขได้จริงๆค่ะ แต่หนูก็พยายามนะคะ
หนูรักที่รักมากๆนะคะ รักมากที่สุดในโลกก รองจากมี้นะคะ ^^
เราจะก้าวเดินต่อไป ในปีที่ 5 นะคะ
แต่ว่า คิดได้รึยังคะ วันนี้จะดินเนอร์ที่ไหนดี ?? ฮ่าๆ หมดมุขมาก
ไม่เอา MK แล้วนะคะ พอแว้ววววว อุอุ
พอแล้วค่ะ จบความหวาน แหะๆ ฝากไว้ด้วยรูปคู่อีกจิ๊ด
รูปนี้ที่รักเค้าเสียเซล์ฟค่ะ เพราะ หน้าผากเค้าย่น 55555
แต่หนูชอบ กิ๊วๆๆๆ
ปล. วันนี้เป็นวันที่มีความสุขอีก 1 วัน นอกจากจะครบแล้วแล้ว
จากที่คิดว่า ปีนี้จะไม่ได้รับโบนัสซะแล้ว
แต่ Shachou ใจดี ให้โบนัส 2 เดือนค่ะ เย้ เย้ เย้ ดีใจจัง ^^~
สุดท้าย ขอไว้อาลัยให้ผู้เสียชีวิตและผู้ที่ได้รับผลกระทบทุกท่านจากเหตุการณ์สึนามิ ด้วยค่ะ ครบรอบ 4 ปี พอดี ขอให้ฟื้นฟูได้เร็วๆนะคะ _/|_
ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆนะคะ ดูแลรักษาสุขภาพด้วยค่ะ
: รักมี้กับที่รักที่สุดในโลกนะคะ
bonita
26 ธ.ค. 2551 เวลา 15:55 น.